Translate

Zoeken in deze blog

Wordt geladen...

zaterdag 19 april 2014

Kriebelkriebel

Op deze zaterdag heb ik een extra 'vakantiegevoel'. Want normaal gezien is dit een hele werkdag.
Nu niet.
Nu kriebelt het en ga ik de tuin in.
Om te 'werken'.
Na het ophangen van de was (we gaan voor kleur deze lente!), en na het herfstoverschot bijeen te hebben geharkt (je moet dat namelijk laten liggen voor de mollen & de egeltjes) komen er weer heel mooie dingen tevoorschijn, zodat ik snel naar binnen hol om het fototoestel te halen.
Maar ondertussen moet de dochter weggebracht en komt de zoon binnen die zijn verhaal van de dag komt vertellen, dus ben ik x-tijd later weer in de tuin, mét fototoestel.
Op mijn buik, liggend in het gras. En net als ik hét klik-je wil maken, blijkt dat de kat een plekje komt zoeken... op mijn rug. Zucht.
Geduld is een schone zaak.
De kat heeft door dat dit toch niet zo een comfortabele situatie is, en komt langs me liggen.
'Klik.'
Op de paardenbloem een minuscuul beestje gespot en hij staat er op.
In ons kersverse 'insectenhotel' blijkt een ... spinnetje te huizen.
Slim gezien, en maaltijden hopelijk verzekerd.
Een aantal struikjes heeft het niet gehaald... maar in de kruiwagen vormen ze een mooie compositie.
En aan de boom-van-de-dochter zijn de blaadjes gracieus aan het groeien.
Ziezo, daar gaan we dan:
ik wens jullie een heerlijke zaterdag toe!
(terwijl ik mij afvraag waarom mijn werken-in-de-tuin er niet erg op vooruitgaat, hoe zou dat toch komen?)









hier is ie zo-groot-als- het-maar-kon :)






Het KIKKER-offensief



Een lieve vriendin en collega voert de strijd van haar leven tegen het vreselijke 'K' woord. Als tegengif hebben we het 'KIKKER-offensief' aangeboden. Dat begint ook met een 'K', maar het is 'n veel leuker woord. En liever. En véél sterker. Vandaar.
Het is een klein initiatief met mooie gevolgen en het werkt zo:
We (mijn collega's en ik) hebben een op-kikker-mand gemaakt met allemaal lieve, zotte, opkikkerende pakjes en dingetjes en kaartjes en boodschapjes in, die onze zieke een 'hart onder de riem' steken.
Dat hart stak trouwens ook in onze kikkermand en hangt nu aan
haar radiator, zodat ze 'm kan zien vanaf haar bed. Het is een
symbool voor al onze hartjes bij mekaar. Het idee dat we mee supporteren en haar in gedachten heel dicht bij ons houden geeft haar  een 'op-kikker'. Dus kwaken we. Superhard wanneer het nodig is, en stilletjes wanneer de strijd binnenin moet gestreden worden. Maar heel dichtbij.


En nu heeft onze collega de zelfgemaakte blauwe oorbellen van collega P in haar oren bengelen, er zijn ook groene van een andere P, kraanvogeltjes-die-geluk-brengen van L, een opsteek-kikkertje van J, grappige kikkersokken van J, tekeningen, kaartjes van collega's en leerlingen en ga zo maar door...
Er was zelfs een recept van M-J bij voor wafels enzo, dus toen er een goeie dag tussen al die andere zat, is ze eventjes op bezoek kunnen komen en hebben we samen heerlijke wafels gegeten.
Zij had het deeg gemaakt, de dochter had ze gebakken. En ik heb helpen opeten :)
Als er weer een goeie dag komt, wil ze een kadertje gaan kopen voor het werk 'courage' van P.


Geluk, dat kan in een klein hoekje zitten.
Omdat we wel meer dan één hoekje in ons leven tegenkomen, mag er dus ook wel eentje (en liefst meer) zijn waar geluk in zit, niet?
Een op-kikker-mand lijkt klein, maar het zijn juist de kleine dingen die het verschil kunnen maken.
'Kom op tegen kanker en ga voor het Kikker-offensief!'

En voor I, een superdikke knuffel van ons allemaal X




woensdag 16 april 2014

Portret van vader & zoon

' Portret van vader & zoon'

In een heerlijke omgeving twee portretten kunnen klikken.
Dankjewel N & A.


vrijdag 11 april 2014

'Toscane van Limburg'

Zoals ik HIER reeds de aankondiging deed: deze vakantie zou ik weerkeren naar Borgloon & omstreken.


Er lagen hindernissen op de loer, maar deze hebben we overwonnen :) zodat de enige beschikbare dag om samen met manlief naar onze geliefde streek te gaan, niet in het gedrang kwam.

Het enige nadeel was dat we onmiddellijk vertrokken waren zodra het kon... en pas enige tijd later tot de ontdekking kwamen dat we vergeten waren te eten...
NADEEL?
Alsof het zo gebeuren moest, reden we op 'het moment der knorrige magen' langs een knap staaltje renovatiewerk dat een...traiteur/cateringszaak herbergde.
Binnengekomen werd het alleen nog maar beter.
Manlief had zin in een broodje, ik zag heerlijke kaas en olijven en... en... en... dus besloten we er toch maar een picknick van te maken.
(Soms moet je er gewoon voor gaan hé, en niet alleen blijven hangen in een nostalgische bui.)
In tegenstelling tot vorige keer, hadden we deze keer NIETS bij.
Dus vroeg ik beleefd of de fles Chardonnay (écht héééééérlijk dus, bleek later) na betaling, ook 'geopend' mocht meegenomen worden... bij gebrek aan flessenopener ( en al de rest).
'Geen probleem' was het antwoord, 'maar dan ga ik eerst kijken of er een fles is die koeler ligt'...
wat later gingen we buiten: mét kurk-op-de-fles, bekertjes, messen & vorken én servietjes.
Allemaal spontaan meegegeven voor onze picknick. :)
Want hier begrijpen ze dus mensen die een zaak binnenstappen met de vraag om de kurk van de fles te doen alvorens weer buiten te wandelen. En zijn ze fier op de streek die ze vertegenwoordigen: 'Het Toscane van Limburg' noemen ze het hier niet voor niets, nietwaar.
Voor we de auto instapten, kwam ze ons nog vlug achterna gesneld: de gekleurde paaseitjes ( zeg nu zelf, die kon ik toch niet laten liggen!) waren we vergeten.
MOCHTEN ZE HET OOIT LEZEN: onze picknick was een zaligheid van de bovenste plank:
Dank jullie wel!

Conclusie: of je nu naar Borgloon en omstreken gaat picknicken met vriendinnen die aan alles gedacht hebben, of met manlief-holderdebolder-vertrekt zonder: het gaat dus allemaal!
Ter info: het Toscane-van-Limburg is groener dan het Toscane in Italië.
Picknicken doen we er allebei even graag.
Plaatsje zoeken:



































... en de rest gaat dan vanzelf


Antwerpen anders, deel II

Deze vakantie weer een dagje uit met vriendin én voortreffelijk gids E.
Ons vorig avontuur kan je HIER nog eens bekijken.
Om een file te vermijden, nam ik een andere weg dan gewoonlijk (lang leve Tomtom) en zag ik een heel mooi plaatje voor mijn neus verschijnen. (Met dank aan de hond)

 In Brasschaat zijn we naar het park gegaan. Er staan wondermooie bomen... mét liefdeshistorie in de stam. Vergroeid met het hout trekken langzaam de contouren van hun harten open.


 Als je naar de wortels kijkt van sommige bomen, zie je een schilderij op z'n eigen. Zo mooi.






































Frisse groene blaadjes komen piepen voor het MAS: lente!

Zicht op Antwerpen

We kwamen in een heel leuk winkeltje terecht met zo mogelijk een nog leuker initiatief:
Kinderen kunnen hun tekening sturen naar Mevrouwtje * Meneertje voor een tekenwedstrijd, 
de winnende tekeningen worden opgenomen in de kindercollectie waarvan een deel van de opbrengst  naar het Kinderkankerfonds gaat.
Loop dus zeker eens binnen bij Mevrouwtje & Meneertje
Riemstraat 27, 2000 Antwerpen


Zoals ik al zei, E is een voortreffelijke gids en ze neemt me mee naar plaatsen waar het heerlijk is
om je fototoestel boven te halen.




Antwerpen kan best een beetje eng zijn ook... 


 of hemel-achtig...




We zetten onze tocht verder door leuke steegjes en kwamen terecht bij rewinddesign, een winkel waar je mooie en ecologische verantwoorde spullen kan vinden.


Een terrasje doen op een mooie zonnige dag als deze hoorde er natuurlijk ook bij, waar mijn oog viel op deze stoelen. 









Geluk zit in een klein hoekje :) en ik heb er eentje in Brasschaat. x


Wil je nog mee doen met de GIVE-AWAY van Onar Originals? Neem dan HIER een kijkje

dinsdag 8 april 2014

GIVE-AWAY : nieuwe kaartjes!

 'In mei... legt iedere vogel een (creatief) ei!'
...
Omdat al die pietevogels wat aan de vroege kant zijn dit jaar, doe ik gewoon lekker mee.
Dus, vers van de pers: een nieuwe collectie kaartjes!

Je kan deze reeks winnen door hier een bericht achter te laten:
- waarom je deze blog volgt of waarom je hier graag 'ns op bezoek komt
- welk kaartje je het eerst versturen zal om iemand blij te maken :)
& je maakt extra kans wanneer je deze give-away deelt via blog of FB

Wanneer weet je of je gewonnen hebt?
Op 1 mei natuurlijk!

En... 'Onar-O-kaartjes' geraken overal, ook in het buitenland.
Pietje Post neemt dat wel voor zijn rekening. ;)


Pietevogel & hartje

Pietevogel & de telefoon

Pietevogel & de kroon

Geboortepietevogel

De Beer


Jarige pietevogelmus

Piet Konijn


Pietje Post









zondag 6 april 2014

Eerste vakantie-dag-morgen :)

Tijdens het prille ochtendgloren opgestaan. (Ik heb het geluk dat ik een 'zeer ecologische-buiten-radio' heb: ik zet het venster open en hoor het fluiten van de vogeltjes. Heerlijk!)
Zo heb ik een lange, eerste vakantiedag.

De mail-met-toestemming voor het posten van deze foto op mijn blog, is aangekomen.
Dat de mama's blij zijn met de foto van hun dochters, is extra fijn om te horen.
Dit zijn N&H tijdens een bezoek aan 'onze tentoonstelling' van de jeugdboekenweek in de BIB.
De pure onbevangenheid waarmee ze in de lens kijken vind ik zo schoon. Ik hoop dat ze nog heel lang die blik kunnen behouden.

Een fijne vakantie en tot vlug,
(juf) Lieve :)



woensdag 2 april 2014

Heimwee met pit

Het is April.
Tijd dat de druppels weer in de bomen hangen!
De PIT-route in Borgloon heeft namelijk mijn hart gestolen, al enige tijd geleden. En daar waar het hartje vrolijk klopt, daar trekken we regelmatig terug naar toe.


Als verrassing -een tijd geleden- boekte manlief een overnachting in een druppeltrent. Of zeg ik beter, 'traan', want ze hangen in 'de Tranendreef'.

Wanneer je tijdens het ochtendgloren uit je tent gekropen komt, overvalt de schoonheid van de omgeving je.


Het geluid van een tractor kondigt je ontbijt aan. Even later staat het klaar op een bankje, er is water, een toilet, en je kan een heuse BBQ houden. Of een houtvuurtje aansteken.

Alles is voorzien. Een geweldig project. Het leuke er aan is dat je aan het ontbijt met andere (prettig gestoorde) druppelbewoners kennis kan maken. Dat is soms een avontuur op z'n eigen :) zeker als blijkt dat T&S moeten fungeren in een filmpje voor Vlaanderen Vakantieland. En lang leve de sociale media, zo kan je met mekaar in contact blijven.


Helemaal enthousiast over deze route vol PIT, vond ik dat het tijd was om dit te delen met vriendinnen.
Dus -weer een tijd later- vertrokken we goedgemutst richting Borgloon.



Als je met (mijn) vriendinnen vertrekt op uitstap & pic-nic kan ik je één ding verzekeren: je hebt alles bij, iedereen heeft aan alles gedacht. Een ongelooflijke aangename en lekkere ontdekking als je samen aan 'Tafeltje, dek je! ' sprookjestaferelen beleefd:


Ons uitzicht hierboven, en onze gedekte tafel: jummie!

Om het helemaal af te maken, had ik een busje gehuurd, 'n VW-busje, natuurlijk. Van hetzelfde jaar als mij, dus vierden we samen 'verjaardag'. En ja, 't werd tijd om er eens in te gaan zitten na zoveel jaren fan-zijn. Zoals ik al zei, het is April.
Tijd om nog eens naar Borgloon te gaan.